Rozdział 10

Jason potrząsał ramieniem Rachel. Kwadrans temu, jakiś strażnik wszedł do wozu, dał im jedzenie i picie.

Rachel w końcu się obudziła.

-Co jest? - zapytała cichym, zmęczonym głosem.

-Jedzenie - odparł Jason.

Rachel usiadła. Jason podszedł do drewnianej tacy z jedzeniem, podniósł ją i podał Rachel. 

Jedzenie było obrzydliwe, zjedli je z niesmakiem. Popili wodą, Rachel zdziwiła się:

-Dziwna ta woda.. taka.. inna.

Doszły ją zawroty głowy, świat pociemniał.

Zemdlała.

                                                                         ***

-Co oni do tego dodają? - Spytała Rachel Jasona, gdy już się ocknęła.

Okazało się, że chłopak także zemdlał.

-Nie wiem. Pewnie chcą nas odurzyć byśmy... byś ty nie używała magii.

-To wszystko wyjaśnia - mruknęła dziewczyna.

Po dłuższej chwili, Jason zapytał:

-Dokąd oni nas wiozą? 

-Nie wiem..

Rachel podniosła się, wyjrzała przez szparę w deskach. Zobaczyła tylko ciemny las.

-Dowiemy się później.

                                                                         ***

Po kilku godzinach do wozu wszedł.. Anthony. Był ubrany cały na ciemno-szaro, do pasa przypiął jasną klingę. Uśmiechną się złowieszczo widząc pociemniałą od gniewu twarz Rachel.

-Ty parszywy zdrajco.. - Syknęła przez zaciśnięte zęby.

-Licz się ze słowami, dziewczyno. - Odparł tak spokojnie, że Rachel jeszcze bardziej się wściekła. 

-Dlaczego? - Zapytała. - Dlaczego?!

Anthony wzruszył ramionami:

-Jestem rozsadnikiem. Dziwisz się, że służę swoim? 

Rachel milczała. Rozsadnik kontynuował:

-Zabraliśmy was, ponieważ nasz przywódca ma do ciebie sprawę, Rachel. A ciebie, Jasonie, raczej oddamy do niewoli. Co powiesz na Zagharę, pustynne państwo po drugiej stronie świata? 

Jason się nie odezwał. Miał zaciśnięte usta. 

-Gdzie jedziemy? - Spytała Rachel po dłuższej chwili.

Rozsadnik się zaśmiał:

-Jak to gdzie? Na Północne Rubieże, do naszej krainy.

Anthony wstał i wyszedł z ponurym uśmiechem. 

-Nie dobrze. - Stwierdził Jason.

Rachel kiwnęła głową, twarz ukryła w swych dłoniach.

-Gdy tylko będę mogła używać fraz, obiecam, że rozsadzę ogniem wszystkich Szarych Jeźdźców i ich Północne Rubieże. 

Jason uśmiechnął się.

-Chętnie bym to zobaczył... wiesz, ich klęskę. Damy radę, nie martw się.

-Przecież będą chcieli cię oddać w niewolę. Nie przejmujesz się? 

-Oczywiście, że się przejmuję. Ale pamiętaj, że zawsze ktoś może nam pomóc.